Mae fy enaid am ehedeg
  Ar adenydd ysgafn ffydd,
Ac yn syllu trwy'r eangder
  Uchel, maith, at
          bethau fydd;
    'N awr mi welaf
  Wlad o hedd yn agoshau.

Rhwng cymylau duon, tywyll,
  Gwelaf draw yr hyfryd wlad;
Mae fy ffydd yn llefain allan –
  Dacw o'r diwedd dŷ fy Nhad;
    Digon, digon,
  Mi anghofia 'ngwae a'm poen.

O! gwasgerwch dew gymylau,
  I'r addewid rhoddwch le;
Nid i'r ddaear hon y'm ganwyd,
  Tragwyddoldeb yw fy lle,
    'N ol tywyllwch,
  Cwyd o'r diwedd fore wawr.

gwelir:
  Nid oes dim erioed a welwyd
  Nid o'r ddaear mae fy mhleser
  O gwasgerwch dew gym(m)ylau
  O na ddôi'r amseroedd bellach
  Rhwng cymylau duon tywyll
  Tyred hyfryd foreu tawel

My soul is wanting to fly
  On light wings of faith,
And staring through the high,
  Vast breadth, towards
          things that shall be;
    Now I see
  A land of peace approaching.

Between dark, black clouds,
  I see afar the delightful land;
My faith is crying out -
  Yonder at last my Father's house;
    Sufficient, sufficient,
  I will forget my woe and my pain.

O that you would scatter, thick clouds,
  To the promise give ye way;
Not for this earth was I born,
  Eternity is my place,
    After the darkness,
  May the morning dawn rise at last!